ءاننىڭ تولىق ءماتىنى

ماعىپەر قاتجان ۇلى

وتەپ ەسىمقان ۇلى 

نۇرگۇل راحىمەتوللا قىزى 

ەل قونار جالقايىڭعا كوكتەمەدە، 
ەر ەدىم ەلدەن العان تەكتى ونەگە، 
بولدىرتىپ بوز جورعامدى تالاي باردىم، 
قۇربىجان،  تاباالمادىم وكپەلەمە.

جالقايىڭ،جالقايىڭ، 
قالاي قۇربى حال-جايىڭ، 
تۋعان جەردىڭ كوگىندە، 
قىران بولىپ سامعايىن.

سايراندار  جالقايىڭدى ەل جازدى كۇنى، 
ايدىندا اققۋ مەنەن قازدىڭ ءۇنى ،
باسىلماي تۋعان جەرگە ساعىنىشى، 
جىگىتتىڭ  وتەدى ەكەن از  عۇمىرى.

ەل  كوشەر  جالقايىڭنان  كۇزدى  كۇنى، 
دالانىڭ  تاۋسىلمايدى -اۋ ىزگىلىگى، 
ساعىندىم  تاۋدان  اققان تاس بۇلاقتى، 
سەكىلدى بۇراڭداعان  قىز  قىلىعى.